X
تبلیغات
قفس تنهایی - پرنده های قفسی
نترس از هجوم حضورم ، چیزی جز تنهایی با من نیست

 

پرنده های قفسی عادت دارن به بی کسی

عمرشونو بی هم نفس کز می کنن کنج قفس

نمی دونن سفر چیه عاشق دربه در کیه

هر کی بریزه شادونه فک می کنن خداشونه

یه عمره بی حبیبن با آسمون غریبن

این همه نعمت اما همیشه بی نصیبن

چمیدونن به چی می گن ستاره

چمیدونن دنیا که یا بهاره

چمیدونن عاشق می شه چه آسون

پرنده زیر بارون

تو آسمون ندیدن خورشید چه نوری داره

چشمه کوه مشرق چه راه دوری داره

قفس به این بزرگی کاشکی پرنده بودم

مهم نبود پریدن ولی برنده بودم

فرقی نداره وقتی ندونی و نبینی

غصه ات می گیره وقتی می دونی و می بینی

چمیدونن به چی می گن ستاره

چمیدونن دنیا که یا بهاره

چمیدونن عاشق می شه چه آسون

پرنده زیر بارون

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم خرداد 1386ساعت 11:21  توسط عطیه   |